Spring naar inhoud

Mei 2013

Bid voor mij.........

"Bid voor mij....", zei laatst iemand tegen mij, die de komende tijd nogal wat ingrijpende onderzoeken
moet ondergaan en de voorlopige vooruitzichten lijken best dreigend.
"Bid voor mij.... ".
Bisschop Moeller van Groningen werd ernstig ziek. Alle parochies van het bisdom werd gevraagd voor hem
te bidden. De bisschop herstelde.
Een jonge katholieke vrouw uit een van zijn parochies, moeder van twee kinderen, werd ernstig ziek.
De parochie heeft veel voor haar gebeden, maar zij stierf!
Luistert God pas wanneer een heel bisdom bidt en is Hem slechts een parochie te weinig?
"Bid voor mij...."
Dit verzoek klinkt als een ingrijpende smeekbede. Je wilt er ook aan voldoen.
En juist daarom ga je er over nadenken. Natuurlijk een kort gebed voor genezing of een goede
uitkomst van een onderzoek is snel gedaan. 't Zal aan mij niet liggen, Piet, ik heb voor je gebeden".
Maar je voelt in jezelf wel dat je totaal niet aan zijn verzoek hebt voldaan en dat je hem eigenlijk in de steek
gelaten hebt.

Christus .zegt: "Wanneer je bidt, ga in uw binnenkamer".
Onze binnenkamer, ons innerlijk, zouden we nu eerder zeggen.
"In de innerlijke wereld", noemde de middeleeuwse Duitse mysticus Eckhart dat. In ons innerlijk, zegt hij, is
Gods grond mijn grond en mijn grond Gods grond. God is liefde en wie in de liefde blijft, blijft in God
en God in hem. Wanneer wij zo verkeren met onszelf, dan zijn wij op een onverwoestbaar en kostbaar
punt aangekomen. Een punt wat je niet eerder bereikt in kerk, kloostercel, bidstonden, pelgrimstochten
dan in werkplaats of stal , zegt meester Eckhart. Dit is een gebed, letterlijk, te allen tijde.
Daar voeg ik niets aan toe.
In vrijzinnige kringen kom je vaak tegen dat mensen niet heel gelovig zijn of daar op zijn minst niet
dagelijks mee bezig zijn. Maar wanneer hen iets ernstigs overkomt, weten ook zij de weg van de
stilte, de weg van de stilte, de weg naar binnen te vinden. Mij verbaast dan hoe sterk mensen
kunnen zijn.
Ziekte is wat mensen overkomt. Wij ervaren dat als iets wat van buiten op ons af komt, ook al worden
wij steeds dringender gedrukt op het feit dat een erfelijk gen al vanaf de baarmoeder in ons zit.

Christus spreekt van onze binnenkamer. "Sluit uw deur", zegt Hij, "en bidt tot Uw Vader in het verborgene".
Gods grond is mijn grond en mijn grond is Gods grond.
Als we het over de mens hebben, spreken we wel degelijk van een binnenkant en een buitenkant.
Zij vormen samen heel de mens.
Het gebed is voor heel die mens... "Bidt voor mij...".
Een vraag waaraan ik heel graag wil voldoen.

R. Stoel