Spring naar inhoud

Kerst 2016

Johannes is zijn naam

Voordat de geboorte van Jezus wordt genoemd in het evangelie van Lucas wordt eerst verteld van een andere geboorte, de geboorte van Johannes, beter bekend als Johannes de Doper.

Zacharias, een priester, oud reeds, maar die nog steeds getrouw zijn diensten in de tempel vervulde, staat op een dag achter het altaar in de tempel en ziet naast dat altaar opeens een engel staan. "Wees niet bang", sprak de engel, "uw vrouw Elizabeth zal een zoon baren en u moet hem Johannes noemen". Zacharias schrikt. "Hoe moet ik dit begrijpen, " vraagt hij, "ik ben al oud en mijn vrouw ook. " En dan zegt de engel twee dingen: "Omdat jij mij niet gelooft, zal je niet meer kunnen spreken totdat het kind is geboren. " En ook zegt de engel Dit kind zal de harten van de vaderen keren naar de kinderen".

Met andere woorden: wanneer her nieuwe komt, moet het oude zwijgen, en ook vaders hoeven even niet meer hun kinderen vertellen hoe zij zich moeten ontwikkelen en gedragen nu en later, vaders buigen zich naar hun kinderen. Hier wordt een stille revolutie aangekondigd, een geheel nieuwe tijd, het oude is voorbij. Toen het kind werd geboren, zeiden de buren: "Jullie zullen hem zeker Zacharias noemen". Zij dachten dat deze zoon in de voetsporen zou treden van zijn vader en God zou dienen door ook priester te worden in de tempel. De kleine Johannes zou ook God dienen, maar niet in de tempel, hij trok de woestijn in...

Zacharias haalde de buurvrouwen uit hun droom. Hij schreef op een leitje: "Johannes zal hij heten". Terstond kon Zacharias weer praten. Het nieuwe breidt zich voor in stilte, eens komt het tot uiting, niet in de partijzalen in verkiezingsstrijd. Daar heerst de herrie en grofheid. In de stilte van vele harten gaat God zijn weg met mensen en eens vindt dat zijn uiting over heel de aarde. Dat is ADVENT.

R. Stoel