Spring naar inhoud

April 2016

EEN PARELTJE

(Marcus 8:22-26)

Een pareltje, zo zou ik het verhaal in het Marcusevangelie willen noemen, over de blinde man in Betsaida. Een leven lang hangt hij rond bij zijn huisje, de wereld "bekijkend"vanuit zijn donkere ogen. Hij is niet achterlijk, hij hoort alles en weet veel door zijn verscherpte waarneming via oren, tast en reuk en het aanvoelen van situaties waarin mensen leven, hoe ze zijn. Hij "ziet " als het ware de achterkant van het leven.

Zijn dorpsgenoten weten niet goed wat ze met hem aan moeten. Ze brengen de blinde man bij Jezus. Christus doorziet de dorpelingen, zowel als de blinde man. Hij pakt hem beet en trekt hem mee naar buiten het dorp, geen mens in de buurt. Jezus smeert zijn speeksel op de oogleden en vraagt: "Wat zie je"?

"Ik zie mensen als bomen wandelen", zegt de man.

Nu wandelen bomen niet, bomen zijn geworteld diep in de aarde, diep hebben zij zich ingegraven in de donkere aarde en hoog hebben zij zich omhoog gewerkt naar het licht toe. De blinde man laat iets zien van wat hij in zijn blindheid "zag" van de mensen. Mensen die kennelijk niet geworteld waren, waarschijnlijk door de politieke en maatschappelijke toestanden van die tijd. Armoede, door de machthebbers arm gehouden, ondanks hard werken er nooit bovenop komen, maar immer in zorgelijke omstandigheden, zijzelf, hun gezinnen.

Zo raken mensen verbitterd, angstig, onzeker en wispelturig. Ze kunnen niet echt wortelen. De blinde man had dat gezien vanuit zijn blinde ogen. Onze blinde zanger Jules de Corte (1926 - 1996) keek ook zo ongeveer naar de mensen,

Hij dicht

Waarom zijn de mensen zo moe
Dat komt van hun jachten en jagen
dat komt van hun tienduizend vragen
En ze zijn al zo lang onderweg naar de vrede toe
Daarom zijn de mensen zo moe.

Ook Jules de Corte ziet dat de mensen maar niet echt wortelen. Wanneer een mens bidt, knielt hij soms, hij buigt zich naar de donkere aarde. Hij kan zijn handen vouwen, maar ze ook tegen elkaar aandrukken, zodat de vingers naar boven wijzen. Net zoals de bomen zich ingraven in de aarde en met hun toppen het licht zoeken.

Nog een keer smeert Jezus speeksel op de oogleden van de blinde man. Dan kan hij echt scherp zien.

"Ga naar je huis zegt Jezus, "maar ga het dorp niet in".

Iemand met zo'n diep inzicht als deze van blindheid genezen man zou door zijn dorpelingen niet begrepen worden en alleen maar boosheid oproepen. Een pareltje dit verhaal, veel schitterender dan ik kan beschrijven.

R. Stoel