Spring naar inhoud

April 2015

THOMAS

We kennen hem allemaal, Thomas. Thomas, de ongelovige. De vrouwen waren op paasmorgen gegaan naar het graf van Christus. En dan... dan vinden zij de steen weggerold en het graf leeg. Het verhaal in het Johannes-evangelie vertelt dat Maria buiten stond, dicht bij het graf en zij weende. Zij keerde zich om en zag Jezus staan, maar zij wist niet dat het Jezus was. Zij dacht: "Het zal de tuinman wezen". Maar Jezus zei: "Maria"! Maria keerde zich om en zei tegen Hem : "Rabboeni", wat mijn meester betekent.

Later zitten de leerlingen bij elkaar in een kamer in Jeruzalem, de deur op slot uit angst. Plotseling staat Christus in hun midden en zegt: "Vrede zij u". Alle leerlingen zijn aanwezig, behalve Thomas. En wanneer zij later Thomas spreken en hem vertellen dat Jezus in hun midden is geweest en dat zij hem echt gezien hebben, zegt Thomas: "Indien ik de wonden van de spijkers in de handen van Jezus niet zie en mijn vingers niet in zijn wonden kan steken, dan geloof ik er niks van".

Na acht dagen zijn de leerlingen weer bij elkaar in het huis en is Thomas er ook. De deuren zijn gesloten, maar plotseling staat Christus weer in hun midden en zegt: "Vrede, zij u". Dan zegt Hij tegen Thomas: "Toe maar, breng uw vinger hier en zie mijn handen". Het enige wat Thomas dan nog kan uitbrengen is : "Mijn Heer en mijn God". Opeens is Thomas geheel van zichzelf bevrijd, van zijn beperkingen, van zijn nuchtere kijk op zaken. Hij had niet in de gaten dat hij in zichzelf opgesloten zat in een noodlottige draaikolk, waarin hij zichzelf steeds verder vastzette. Nu werd hij in één krachtige zwaai daar uitgetrokken. "Toe maar, Thomas kijk en steek je vingers hier...".

Thomas staat een beetje voor de moderne mens. Trots en vol zelfvertrouwen, die zich niets laat aanpraten, maar alle dingen eerst wil onderzoeken, vertrouwend op zijn rede. Maar ook wij staan allemaal voor het moment waarin wij alleen nog maar kunnen zeggen: "Mijn God......". Het mysterie van het leven overweldigt ons en wij mogen het ondergaan. Er wordt even van ons niets gevraagd. Het is grootser dan wijzelf, laat staan dat wij het kunnen bevatten. Maar en daarin ligt de liefde van God, wij worden er volkomen deelgenoot van gemaakt. Daarin ligt ook het mysterie van de paasmorgen.

R. Stoel